Emotioneel en goud omrand afscheid van Benjama Band: 'Nu zijn we samen gelukkig'

Wanneer vrijwilligers over het Wereld Muziek Concours (WMC) spreken, valt één woord onvermijdelijk steeds weer: verbinding. Tijdens het emotionele afscheid van de Thaise Benjama Band (Benchamarachuthit School Chanthaburi) uit Thailand werd duidelijk dat dit geen abstract begrip is, maar een tastbare realiteit die al decennia standhoudt. De muzikanten lieten niet alleen een muzikale indruk achter door een gouden medaille te winnen in de competitie, maar raakten de harten van de lokale gemeenschap met hun oprechte nederigheid en waardering.

Een vriendschap sinds 1993
De basis voor deze bijzondere band werd bij Iris Offermans (Vrijwilligster deelnemerservice WMC)  al in 1993 gelegd. Ze herinnert zich hoe ze de groep destijds met een bus ophaalde in Frankfurt. Met der tijd ,,zijn we over en weer geweest en hebben we lief en leed met elkaar gedeeld" vertelt zij over de vriendschap die inmiddels al vijf bezoeken aan Kerkrade omspant.

Deze verbinding gaat veel dieper dan alleen de muziek. Toen Iris in 1999 trouwde, werd ze door de band uitgenodigd voor een huwelijksreis naar Thailand, waar ze door meer dan honderd mensen met zang en dans werd verwelkomd. Het meest indrukwekkende bewijs van hun betrokkenheid bleek echter na een groot verlies: "In 2006 is mijn man overleden. Terwijl wij hier de uitvaart hadden, hebben zij in Thailand een boeddhistische uitvaart gedaan ter herinnering aan mijn man."

Dankbaarheid voor iedereen
Het afscheid van de band was een feest van wederzijdse dankbaarheid. De muzikanten wilden iedereen bedanken die hun verblijf mogelijk had gemaakt: van de hoofdsponsors tot de persoon die elke ochtend brood kwam brengen en zelfs de medewerkers van de gemeente of de mensen die de prullenbakken leegden. ,,Zij willen altijd heel graag iedereen die bij hen betrokken is geweest bedanken," legt offermans uit.

Zelfs de eenvoudige overnachtingen op luchtbedden in het sporthal van Rolduc werden door de Thaise studenten met grote waardering ontvangen. Hun achtergrond, die vaak gekenmerkt wordt door eenvoud, maakt dat ze weinig nodig hebben om mensen in hun wereld te betrekken laat een oud vrijwilligster weten. Een lid van de groep verwoordde het treffend: "We brengen de muziek hier met ons hart naar iedereen. Nu zijn we samen gelukkig."

Een bekroning op het harde werk
Naast de emotionele verbinding was er ook alle reden voor een sportief feestje. De muzikanten hebben keihard geoefend voor het WMC en dat wierp zijn vruchten af met het behalen van de overwinning. "Ik ben erg trots op ze omdat ze zo hard hebben geoefend en de winst hebben gepakt in de competitie," aldus een van de trotse begeleiders. Het afscheid in een intieme sfeer maakte op alle aanwezigen een diepe indruk. Het was een moment waarop de werkelijke essentie van het WMC naar boven kwam: muziek als universele taal die mensen uit totaal verschillende culturen onlosmakelijk met elkaar verbindt.