Ella Kortis wordt de nieuwe stadsdichter van Heerlen. Donderdag 22 oktober wordt Ella tijdens open podium UITBRAAK 8: kinderfeest-je officieel voorgesteld aan de stad. Vanaf 1 november 2026 vervult zij het stadsdichterschap voor twee jaar. Ze volgt Louie Hamers en Yana Wings op.
Ella Kortis werd in 2000 geboren in Heerlen en groeide op in Voerendaal. Later keerde zij terug naar Heerlen. Ze studeerde Creative Writing aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. In 2024 studeerde ze af met haar dichtbundel Maïs is vuur de vussje, neet vuur dich. Op dit moment volgt ze de internationale master Creative Writing aan ArtEZ.
In Heerlen trad zij onder meer op tijdens theaterfestival Cultura Nova en bij de afsluiting van het Erfgoedjaar. Daarnaast droeg zij haar werk voor bij literair podium Perdu in Amsterdam en bij Frontaal in Maastricht.
Eigen taal en stijl
Ella Kortis schrijft poëzie waarin ze Limburgse streektaal, Nederlands en internettaal met elkaar combineert. In haar werk spelen thema’s als vrouwelijkheid, familiegeschiedenis en stilte een belangrijke rol.
De stadsdichterscommissie leerde haar werk kennen via onder meer het open podium UITBRAAK. De commissie ziet in haar een jonge maker met een sterke band met Heerlen. Kortis werkte haar ideeën voor het stadsdichterschap uit in een plan. Op basis van haar werk, haar visie en haar betrokkenheid bij de stad heeft de commissie haar voorgedragen als nieuwe stadsdichter.
Wethouder Theo de Groot: “Een stadsdichter kijkt met andere ogen naar Heerlen en geeft woorden aan wat er in onze stad leeft. Ella brengt haar eigen taal, blik en generatie mee. Daarmee maakt ze literatuur zichtbaar en toegankelijk voor een breed publiek. Ik kijk ernaar uit om te zien welke kanten van Heerlen zij ons laat zien.”
In gesprek gaan met jonge mensen
Tijdens haar stadsdichterschap wil Kortis vooral in gesprek met jonge mensen in de stad. Ze wil onderzoeken waarom mensen zich hier thuis voelen en welk geluid een nieuwe generatie aan de stad geeft. De vraag ‘Wat maakt Heerlen Heerlen?’ staat daarbij centraal.
Voor Ella Kortis is het stadsdichterschap ook een persoonlijk onderzoek naar haar eigen band met de stad: “Heerlen wordt vaak niet gezien als een voor de hand liggende woonplaats, maar juist daardoor voel ik een soort onherroepelijke nationalistische woede in mij opkomen wanneer iemand iets over Heerlen te zeggen heeft."